Άνθρωποι με ιδιαίτερα όνειρα και ιδιαίτερους πόθους, με μια διαφορετική κοσμοθεωρία και έναν αλλιώτικο τρόπο ζωής, με ξεχωριστές και ''περίεργες'' ευαισθησίες ίσως δυσκολεύονται περισσότερο από τους υπόλοιπους να ζήσουν. Σ' έναν κόσμο που όλοι σχεδόν προχωρούν τυφλοί και ναρκωμένοι σε μία απλή επιβίωση γεμίζοντας με λανθασμένους τρόπους το ψυχικό τους κενό, εκείνοι οι λίγοι ίσως θεωρούνται οι παράξενοι και αυτοί που δεν ξέρουν υποτίθεται να ζουν. Δέχονται δε μερικές φορές μία επίθεση αρνητικότητας και την άποψη ότι πορεύονται λάθος με ουτοπικές φιλοδοξίες. Ψυχές με έναν ιδιαίτερο συναισθηματισμό και δόσεις ρομαντισμού, με υψηλά και αγνά ιδανικά, με πάθος για τη ζωή, ψυχές ονειροπόλες και γεμάτες πίστη, πληγώνονται και σπάνε ευκολότερα. Δύσκολα βρίσκουν κατανόηση και ''αποδοχή'' και έτσι προτιμούν να έχουν συντροφιά τη μοναξιά τους. Ακάθεκτοι συνεχίζουν να αντλούν την ευτυχία από τα αληθινά πράγματα, εκείνα που χαρίζουν την αρμονία και την ολοκλήρωση. Μη φοβάσαι και διστάζεις να κρατήσεις τη διαφορετικότητά σου. Η αξία σου έγκειται σε αυτήν και μπορεί να κάνει θαύματα. Όσο και να απογοητεύεσαι, μην αφήνεις τίποτα και κανέναν να σου στερεί το γέλιο, το χαμόγελό, την ελπίδα και τη δίψα σου να γευτείς οτιδήποτε ονειρεύεσαι.
Όλα θέλουν το χρόνο τους. Χρειάζεται υπομονή, ψυχραιμία και ένα ήρεμο μυαλό - όσο αυτό είναι δυνατόν - για να μπορέσεις να αντεπεξέλθεις στις δυσκολίες της καθημερινότητας και να προσαρμοστείς στα νέα δεδομένα. Έγινα για δεύτερη φορά μαμά πριν τρεις εβδομάδες και όλα μοιάζουν τόσο ξένα και περίεργα. Τύψεις, αρνητικές σκέψεις, φόβος και νοσταλγία. Ενοχές γιατί δε μπορώ να περνώ ακόμα το χρόνο που περνούσα με την κόρη μου και έχω πέσει με τα μούτρα στο μωρό, αφού χρειάζεται συνεχώς τάισμα και νανούρισμα. Αρνητικές σκέψεις, καθώς πιστεύω ότι όλο αυτό δε θα τελειώσει και ένα κύμα απελπισίας με κατακλύζει. Φόβος ότι ίσως να μη μπορώ να τα καταφέρω και νοσταλγία για τις στιγμές που περνούσα με τον άντρα και την κόρη μου πριν έρθει το μωρό. Σαφώς ήταν κάτι που ήθελα, αλλά όπως και στην πρώτη γέννα, έτσι και τώρα, την περίοδο της λοχείας την περνώ με αρκετές μαύρες σκέψεις. Με σκέψεις που με τρομάζουν, με σκέψεις που δε θέλω να παραδεχτώ ούτε στον εαυτό μου. Προσπαθώ όμω...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου