Αναρωτιέμαι...Θα μπορέσουμε να είμαστε ποτέ πραγματικά ελεύθεροι; Και τι είναι ελευθερία; Ποιος χαρακτηρίζεται εσωτερικά ελεύθερος χωρίς καμία αμφισβήτηση; Υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες που σε κατευθύνουν προς τα εκεί; Μήπως ελευθερία είναι απλώς στιγμές; Μήπως πάλι είναι ο μη δογματικός τρόπος σκέψης και έκφρασης; Μήπως είναι η ίδια η πάλη για την ελευθερία;
  Κατ΄εμέ ο άνθρωπος που την κατακτά, είναι και ευτυχισμένος. Και αποτελεί τον δικό μου σκοπό ύπαρξης. Επιδιώκω την ολοκληρωτική μου απελευθέρωση και λύτρωση. Δεν είναι εύκολο. Και δεν ξέρω αν θα το κατορθώσω ποτέ. Μπορώ όμως σίγουρα να κάνω μικρά μικρά βηματάκια και κάθε φορά να αφήνω πίσω μου κάτι που με υποδούλωνε και δεν με άφηνε να πετύχω τον στόχο μου.
  Για να νιώσω ελεύθερη, πρέπει να βρίσκομαι κάπου όπου μπορώ να είμαι 100% ο ευατός μου. Χωρίς να καταπιέζω καμία πλευρά μου, χωρίς να υποκρίνομαι, χωρίς να βάζω ταμπέλες, χωρίς να λειτουργώ με βάση προκαθορισμένους κανόνες και στερεότυπες αντιλήψεις. Θέλω να εκφράζομαι με τον δικό μου, μοναδικό τρόπο, χωρίς να φοβάμαι και χωρίς να ενδιαφέρομαι για το αν θα με κρίνουν, για το αν είναι χιλιόμετρα μακριά όλη η κοσμοθεωρία μου από των άλλων. Θέλω να ζω όπως ποθώ να ζω, δίχως περιορισμούς με κύριο καθοδηγητή τη συνείδησή μου. Χωρίς να αφήσω τη φωνή κάποιου να πνίξει τη δική μου εσωτερική φωνή. Θέλω να νικήσω τους φόβους μου και να ξεπεράσω τις ανασφάλειες μου ώστε να μπορώ να ζω την κάθε στιγμή χωρίς να χάνω μέσα από τα χέρια μου ευκαιρίες, συναισθήματα, ανθρώπους και όνειρα. Θέλω ο τρόπος σκέψης μου να είναι πολύπλευρος, ολιστικός και να μην προσκολλάται μόνο σε απόψεις που ήξερε αλλά συνεχώς να μαθαίνω και να εξελίσσομαι βοηθώντας έτσι κι άλλους ανθρώπους. Θέλω να μάθω να εμπιστεύομαι τη ροή της ζωής. Να μη θέλω να τα ελέγχω όλα εγώ. Να βιώνω την κάθε ημέρα χωρίς το άγχος, χωρίς το φόβο, χωρίς τη δειλία για την αβεβαιότητα του αύριο. Θέλω να καταφέρω να με αγαπήσω χωρίς να προσπαθώ μανιωδώς να με αλλάζω αλλά να αγκαλιάσω αυτό που είμαι. Τότε θα αισθανθώ πραγματικά ελεύθερη!!