Νομίζω πως θα έπρεπε όλοι μας να κοιτάξουμε το παιδί που κρύβουμε μέσα μας, να το παρατηρήσουμε και να το αγκαλιάσουμε. Πάντα να θυμόμαστε πως μέσα μας έχουμε ένα παιδάκι που αποζητάει τη στοργή, τη φροντίδα, την προσοχή, την ασφάλεια και πάνω απ’ όλα την αγάπη. Και εμείς σαν ενήλικες πλέον να του προσφέρουμε όλα όσα χρειάζονται για να είναι ευτυχισμένο, για να ανθίζει.. Με τη σκληρότητα, την ανασφάλεια, τη συνεχόμενη κριτική το τρομάζουμε περισσότερο, το κάνουμε να φοβάται και να κλαίει. Μόνο όταν πραγματικά δούμε το εσωτερικό μας παιδί και το αντιμετωπίσουμε σαν ένα πραγματικό παιδί φροντίζοντάς το, θα ανθίσει η αυτοαγάπη και η ηρεμία. Ας το πιάσουμε από το χέρι, ας του χαμογελάσουμε, ας του πούμε μία όμορφη κουβέντα και ας του δείξουμε το δρόμο προς τα όνειρά του. Ας το βοηθήσουμε να είναι χαρούμενο, ξέγνοιαστο, με όλα όσα του αξίζουν.