Ένας Γερμανός ποιητής είπε πως ο άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν' ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα, και αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό. Πράγματι ο άνθρωπος ανθίζει, λάμπει, ακτινοβολεί, γεμίζει αγάπη και αισιοδοξία και πετυχαίνει, εάν ποτίζει τον εαυτό του με λόγια όμορφα και με ασχολίες και συνήθειες καλές για το νου, το σώμα και την ψυχή του. Η αυτοεκτίμηση και η αυτοαγάπη συνοδεύονται και από ανάλογες πράξεις, από τέτοιου είδους συμπεριφορές, προσπαθείς δηλαδή να προσφέρεις προς εσένα ό,τι καλύτερο μπορείς, προσφέρεις στον εαυτό σου τη χαρά και την ηρεμία, την ανακούφιση και την ελπίδα, τη φροντίδα και την κατανόηση. Προσπαθείς να αποφύγεις οτιδήποτε βλαβερό και τοξικό προς εσένα, ανθρώπους, συνήθειες, κακές σκέψεις που σε καταβάλλουν και σε φθείρουν ψυχολογικά. Βάζεις εσένα ως προτεραιότητα, προσπαθείς να σου δώσεις τα πιο πολύτιμα εφόδια για να μην σε αφήσεις να σε πνίξει το σκοτάδι. Όλα αυτά είναι ένας ολόκληρος τρόπος ζωής που δύσκολα αποκτιέται εάν δεν τον μάθεις από νωρίς. Παρόλα αυτά μπορείς να τον κάνεις δικό σου με πολλή δουλειά, επιμονή και δύναμη εφόσον συνειδητοποιήσεις τι πραγματικά θέλεις, πώς θέλεις να είσαι, πώς θέλεις να νιώθεις. Πρέπει να φανταστείς τον εαυτό σου ευτυχισμένο, γεμάτο αγάπη, να τον οραματιστείς, και από εκεί και πέρα να σκέφτεσαι ποια πράγματα μπορούν να συμβάλλουν σε αυτό. Προτού κάνεις κάποια κίνηση, σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής σου, να σκέφτεσαι πρώτα αν σου προσφέρει κάτι καλό και να εντάσσεις στην κάθε ημέρα σου πράγματα που σε γεμίζουν φως! Είναι σίγουρα δύσκολο, όμως τίποτα δεν είναι εύκολο, αλλά αυτό είναι και το νόημα. Να βρίσκεις έστω μισή ώρα, όσο χρόνο μπορεί να διαθέτει ο καθένας, για να έρχεσαι σε επαφή με τον εαυτό σου, να κάνεις κάτι που σε απορροφά, που σε κάνει απλά χαρούμενο και αυτό σιγά σιγά θα γίνει συνήθεια. Με αυτόν τρόπο μπορεί να γεννηθεί η αγάπη μέσα σου και μόνο έτσι μπορεί να διατηρηθεί!