Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Ένα σημαντικό βήμα που θα σε βοηθήσει για να έχεις μία καλή εικόνα - σχέση για/με τον εαυτό σου και θα σε βοηθήσει γενικότερα και στην ενδυνάμωση της αυτοεκτίμησης - αυτοπεποίθησής σου και του χαρακτήρα σου και θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής σου είναι η αυτοπειθαρχία. Το να μπορείς δηλαδή να βάζεις όρια στον εαυτό σου και να τηρείς τις υποσχέσεις που του δίνεις. Εγώ προσωπικά όταν βλέπω ότι κάνω πράξη αυτό που δεσμεύομαι απέναντι στον εαυτό μου ένα αίσθημα δύναμης(όχι υπερδύναμης) με κατακλύζει και αισθάνομαι ότι είμαι ικανή να φέρω εις πέρας κάτι. Αντίθετα όταν δεν μπαίνω καν στον κόπο να πράξω αυτά που έχω σχεδιάσει, πέφτει καλώς ή κακώς η εικόνα μου, ότι δηλαδή δε μπορώ να πειθαρχηθώ. Αυτό είναι μία συνήθεια που χτίζεται σιγά σιγά. Επίσης θεωρώ ότι αν θέλεις κάτι, πρέπει να κάνεις και τις ανάλογες πράξεις. Αν εγώ θέλω να μπορώ να πιστεύω και να βασίζομαι στον εαυτό μου θα πρέπει να καλλιεργήσω την αυτοπειθαρχία μου. Αν δε με ενδιαφέρει, τότε λογικό είναι να μη μπω στον κόπο. Και δεν είναι υποχρεωμένος κάποιος να κάνει κάτι που δε θέλει. Αν όμως θέλεις, έχεις την υποχρέωση απέναντι σε εσένα να προσπαθήσεις. Πώς όμως θα αναπτύξεις αυτή τη συνήθεια; 

1. Οργανώσου και κάνε μικρά βήματα κάθε φορά. Αρχικά, σημείωσε κάπου τι θέλεις να πετύχεις και σπάσε σε μικρά κομμάτια τον στόχο σου. Δε γίνεται πχ να θέλεις να φτιάξεις τη διατροφή σου και από την πρώτη μέρα να σταματήσεις να τρως τα πάντα. Για παράδειγμα την πρώτη μέρα φάε ένα φρούτο και μία σαλάτα, τη δεύτερη πρόσθεσε ένα φρούτο ακόμη κοκ. Έτσι είναι πιο δυνατή η πειθαρχία.      

2.Να σκέφτεσαι πόσο πολύ θέλεις να πετύχεις κάτι και το πως θα νιώθεις αργότερα εάν κάνεις ή δεν κάνεις αυτό που πρέπει.                                                                                                                              3.Σημαντικά κλειδιά είναι η επιμονή και η υπομονή. Όλα θέλουν χρόνο. Αν μία μέρα επίσης δεν κάνεις αυτό που πρέπει ή έχεις χάσει το δρόμο σου μην είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου όπως επίσης μπορείς να συνεχίσεις και πάλι από εκεί που έμεινες. Δε σημαίνει ότι πάντα μπορούμε να έχουμε τον έλεγχο. Είναι σημαντικό όμως να μπορείς να βρεις τις ισορροπίες και να ξέρεις που πρέπει να έχεις τον έλεγχο και που πρέπει να αφεθείς. 



                                       


                                          






Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

 Όλα θέλουν το χρόνο τους. Χρειάζεται υπομονή, ψυχραιμία και ένα ήρεμο μυαλό - όσο αυτό είναι δυνατόν - για να μπορέσεις να αντεπεξέλθεις στις δυσκολίες της καθημερινότητας και να προσαρμοστείς στα νέα δεδομένα.   Έγινα για δεύτερη φορά μαμά πριν τρεις εβδομάδες και όλα μοιάζουν τόσο ξένα και περίεργα. Τύψεις, αρνητικές σκέψεις, φόβος και νοσταλγία. Ενοχές γιατί δε μπορώ να περνώ ακόμα το χρόνο που περνούσα με την κόρη μου και έχω πέσει με τα μούτρα στο μωρό, αφού χρειάζεται συνεχώς τάισμα και νανούρισμα. Αρνητικές σκέψεις, καθώς πιστεύω ότι όλο αυτό δε θα τελειώσει και ένα κύμα απελπισίας με κατακλύζει. Φόβος ότι ίσως να μη μπορώ να τα καταφέρω και νοσταλγία για τις στιγμές που περνούσα με τον άντρα και την κόρη μου πριν έρθει το μωρό.  Σαφώς ήταν κάτι που ήθελα, αλλά όπως και στην πρώτη γέννα, έτσι και τώρα, την περίοδο της λοχείας την περνώ με αρκετές μαύρες σκέψεις. Με σκέψεις που με τρομάζουν, με σκέψεις που δε θέλω να παραδεχτώ ούτε στον εαυτό μου. Προσπαθώ όμω...
  Διάβασα κάπου τα εξής λόγια: "Στην πραγματικότητα αυτό που είναι ακαταμάχητο στον έρωτα είναι αυτή η συγκινησιακή εμπειρία - όχι ο άλλος άνθρωπος. Η φράση του Νίτσε 'ερωτευόμαστε την επιθυμία μας, όχι το αντικείμενό της' είναι σημαντικό για τους ανθρώπους που βασανίζονται στον έρωτα".    Αυτό είναι κάτι που είχα συνειδητοποιήσει κάποια χρόνια πριν και έπειτα έπεφτα πάνω συνέχεια σε παρόμοιες διαπιστώσεις. Είχα καταλάβει ότι δεν ερωτευόμουν πάντα ανθρώπους. Δεν ξέρω άλλωστε αν είναι δυνατόν να ερωτευόμαστε συνέχεια κάθε άνθρωπο που γνωρίζουμε. Μπορεί για κάποιους να είναι. Πάντως αυτό που κατάλαβα στον εαυτό μου (και το βιώνουν αρκετοί άνθρωποι) είναι πως η ανάγκη μας και η επιθυμία μας να νιώσουμε αυτό το συναίσθημα είναι τέτοια που μας κάνουν να νομίζουμε ότι είμαστε ερωτευμένοι. Ερωτευόμαστε την ίδια την ιδέα του πάθους. Θέλουμε η ζωή μας να γεμίσει από αυτό. Και έτσι γνωρίζουμε συνέχεια ανθρώπους και ισχυριζόμαστε ότι ερωτευόμαστε ξανά και ξανά ενώ μπορεί και να ...
 Εν συνεχεία της σειράς των πραγμάτων που έχω καταφέρει συγκριτικά με το παρελθόν, χαίρομαι που πλέον μπορώ να ζω στο παρόν. Όσο αυτό είναι εφικτό. Και λέω όσο είναι εφικτό, γιατί θεωρώ ότι κανείς δε ζει αποκλειστικά και μόνο στο τώρα. Πάντα έχει την τάση να αναπολεί το παρελθόν και να ονειρεύεται το μέλλον. Η σκέψη χάνεται, σκορπίζεται.   Όμως, παλιότερα δε μπορούσα να χαρώ ούτε τις απλές στιγμές από φόβο και τρόμο, επειδή δε θα τις είχα ίσως στο μέλλον. Και έχανα τα πάντα μέσα από τα χέρια μου. Έχανα τις πολύτιμες στιγμές με ανθρώπους που είχα επιλέξει να έχω στη ζωή μου. Δεν απολάμβανα στο έπακρο σχεδόν τίποτα. Είμαι υπερήφανη όμως που τα τελευταία χρόνια κάθε στιγμή που έρχεται μπροστά μου, κάθε ευκαιρία την αρπάζω και προσπαθώ να τη βιώνω με όλο μου το είναι. Ξέρω ότι δε θα υπάρξει ξανά η μοναδικότητα της κάθε στιγμής. Η κάθε μία κρύβει κάτι πολύτιμο και εγώ τις συλλέγω για να μπορώ να τις θυμάμαι στο μέλλον ως παρελθόν. Να ξέρω ότι έχω υπάρξει και η ανάμνηση να λειτ...