Πλέον ως έναν μεγάλο βαθμό έχω συμφιλιωθεί με τον χρόνο. Δεν τον πολεμώ. Δε βιάζομαι να τα προλάβω όλα τώρα. Παλιότερα, είχα τρομερό άγχος να τα επιτύχω όλα ως μια συγκεκριμένη στιγμή. Όμως, αυτό είναι αδύνατον. Κάθε πράγμα στον καιρό του. Πιστεύω ότι πράγματι υπάρχει "η κατάλληλη στιγμή" για πολλά πράγματα και για πολλές κατατάσεις. Κάποιες ευκαιρίες θα έρθουν όταν θα είσαι έτοιμος και ώριμος να τις δεχτείς και να τις αρπάξεις. Σκεφτόμουν κάποτε λες και δεν έχω όλη τη ζωή μπροστά μου για να πετύχω τα όνειρά μου ή για να ζήσω στιγμές μοναδικές. Πίστευα ότι πρέπει να κάνω κάθε τι τώρα. Αλλιώς έπεφτε η αυτοεκτίμησή μου, η αυτοπεποίθησή μου. Ότι δεν έχω καταφέρει τίποτα, ότι δε θα καταφέρω τίποτα. Ήταν σαν ένα στοίχημα με τον εαυτό μου ότι έχω κατορθώσει πολλά σε μικρή ηλικία. Και δεν απολάμβανα τίποτα. Όμως η ζωή δεν είναι αγώνας δρόμου. Και δε χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν, ίσως ούτε και στον εαυτό σου. Η ζωή είναι απόλαυση. Ένα ένα πράγμα κάθε φορά λοιπόν. Για να μπορώ να ζω  τη στιγμή και όλη τη διαδρομή χωρίς το άγχος και την εμμονή ότι πρέπει όλα τώρα αλλιώς τίποτα!